Ik ben Rania, 36 jaar oud. Ik woon met mijn man en onze twee kinderen in Jharsuguda. Al jaren schipperen we tussen tijdelijke klussen en onzekere inkomsten, waardoor plannen maken lastig is en elke onverwachte uitgave zwaar weegt. Ik wil dat veranderen door zelf een stabiele inkomstenbron op te bouwen, zodat de schoolkosten op tijd betaald worden en er aan het einde van de maand nog iets overblijft. Ik geloof dat een eigen breakfast stall mij de kans geeft om op eigen kracht vooruit te komen, zonder concessies te doen aan de zorg voor mijn kinderen.
Elke ochtend voor zonsopkomst begin ik te stomen en te bakken: luchtige idli en knapperige dosa, geserveerd met sambar en chutney, samen met chai voor wie vroeg op pad gaat. Ik richt me op schoolgaande kinderen, werkenden en reizigers die een snelle en betaalbare maaltijd zoeken voordat de dag begint. De locatie kies ik aan een drukke doorgangsweg, dicht bij bushaltes en scholen, zodat er vaste piekuren ontstaan waarin ik veel porties kan verkopen. Met lage inkoopkosten, korte bereidingstijden en dagelijkse contante omzet kan ik het risico beheersen en gestaag groeien naar een stabiel inkomen voor ons gezin.
Ik droom van een toekomst waarin geld geen dagelijkse zorg meer is: genoeg voor onderwijs, gezondheid en een beetje sparen. Waarbij elke verkochte idli of dosa een kleine stap is naar stabiliteit voor ons gezin.
We wonen in een levendige maar kwetsbare wijk van Jharsuguda, waar veel gezinnen afhankelijk zijn van onregelmatige daglonen en waar de maand vaak langer is dan het geld. Ook wij leven onder de extreme armoedegrens. Een extra, dagelijkse bron van inkomsten maakt het verschil tussen uitstellen en doorgaan: schooluniformen op tijd kopen, een doktersbezoek niet overslaan, en met rust in het hoofd de dag beginnen.